Eigen regie met MeXtra

Eigen regie in mijn dossier

Ergens vorig voorjaar kwam mijn ambulant begeleidster met iets nieuws. Ze zouden een pilot gaan starten met o.a. een nieuwe dossiervorm genaamd MeXtra. En ik zat in die pilot. Leuk, want ik ben altijd wel te porren voor wat testwerk.

Ook van mij liggen of lagen bij diverse instellingen dossiers. Dossiers waar ik nooit een letter zelf in geschreven heb. Dossiers waar ik nooit zo in kon om te kijken wat er over mij geschreven werd. Ik heb dat als cliënt zijnde nooit als echt prettig ervaren. Soms las ik later stukken terug, als ik ze opvroeg, waaruit voor mij zo duidelijk bleek dat ze me niet begrepen hadden of dingen verkeerd geïnterpreteerd hadden. Niet goed voor je zelfbeeld en je zelfvertrouwen.

Ik vond het dus geweldig om te horen dat het deze keer de bedoeling was dat ik zelf mee zou gaan schrijven.
De opzet is heel simpel en wijst redelijk zichzelf. Je begeleiding maakt, samen met jou, een doel, of te wel een individueel ontwikkelingsplan (IOP) aan, en dan kun je daar op rapporteren. In principe kun je zoveel doelen aanmaken als je wilt. En is een doel behaald en/of niet meer van toepassing dan kun je hem afsluiten. Je kan het doel dan alleen nog maar nalezen.
Je kunt zoveel of zo weinig schrijven als je zelf wilt en hebt tevens de mogelijkheid om diverse soorten bestanden toe te voegen. Je kunt hierbij denken aan foto’s, video’s, word-documenten, etc.
Ik vind het een gebruiksvriendelijk programma en voor mij wijst het eigenlijk zichzelf. De handleiding die je er bij krijgt is dermate duidelijk dat iedereen er wel mee overweg kan.

Ik heb zelf inspraak wie er in mijn dossier mogen lezen en/of schrijven. Ik vind dat heel fijn want zo weet ik ook wie er wel en niet leest. Ook voor mijn begeleidster en ergotherapeute is het handig. Zij kunnen op deze manier eenvoudig op de hoogte zijn en blijven van mij, de dingen die er gebeuren en de actie(s) die door een van ons ondernomen is/zijn zonder dat ze daar contact met elkaar over hoeven te hebben. Mocht het nodig zijn dan nemen zij uiteraard gewoon alsnog contact met elkaar op. En ik hoef niet voor postbode te spelen doordat ik de een niet meer bij hoef te praten over mezelf en de ander en vice versa.

Ik kan op elk apparaat met een internet verbinding, dus ook met een iPad, mijn dossier in. Het geheel is dusdanig beveiligd dat ik geen angst heb dat onbevoegden in mijn dossier in kunnen.
Het feit dat ik zelf kan schrijven geeft mij het gevoel dat ik een aandeel heb in mijn eigen dossiervorming. Dat mijn inbreng een meerwaarde heeft en dat ik gehoord en gezien word. Ik ben er ook een stuk minder wantrouwend door geworden. Ik kan immers zien wat mijn hulpverleners schrijven. En ik kan bijvoorbeeld aangeven als zij een andere interpretatie van iets hebben dan dat ik het bedoeld heb. Dat voorkomt ook misverstanden en een niet passende aanpak bijvoorbeeld.

Wat mij betreft is deze manier van dossiervorming een aanwinst. Ik, als cliënt, heb het gevoel serieus genomen te worden en zeggenschap te hebben over mijn dossier en mijn hulpverleners rapporteren op 1 plek en kunnen eenvoudig op de hoogte blijven. Ik was dan ook blij te horen dat de instelling verder gaat met het concept en ik hoop echt dat het een blijvend iets gaat worden!

Janneke

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *